poniedziałek, 28 kwietnia 2014

#2 Czy znasz ten serial? – Odcinki (Episodes) – sezony 1-3



dotychczasowa liczba sezonów: 3 (25 odcinków)
twórcy: David Crane, Jeffrey Klarik
produkcja: Showtime
ocena na portalu Filmweb.pl: 7,2/10 (link)
moja ocena: 7,5/10







Czy zastanawialiście się kiedyś, jak wygląda produkcja seriali „od kuchni”? Jeśli tak, obowiązkowo sięgnijcie po przynajmniej kilka odcinków Episodes. Otóż ten szalenie zabawny serial komediowy opowiada właśnie o … produkcji serialu! Główni bohaterowie to Beverly (Tamsin Greig) i Sean (Stephen Mangan) Lincoln – twórcy bijącego rekordy popularności w Wielkiej Brytanii serialu Lyman’s Boys. Kiedy nadarza się okazja stworzenia remake’u ich hitu w samym Hollywood, Sean i Beverly postanawiają ją wykorzystać. Nawet nie podejrzewają, ile problemów przyniesie im przeprowadzka do USA… A najciekawsze jest to, że głównym ich sprawcą okaże się sam Matt LeBlanc…

piątek, 25 kwietnia 2014

DiCaprio. Tajemnica sukcesu (Douglas Wright, wyd. Pascal)



Dzisiejsza notka jest szczególna, gdyż pierwszy raz w historii tego bloga cały wpis zostanie poświęcony… książce. Nie będzie to typowa recenzja, a raczej zbiór luźnych uwag na temat przeczytanej przeze mnie ostatnio biografii jednego z moich ulubionych aktorów. Leonardo DiCaprio to aktor, którego nikomu nie trzeba przedstawiać. Widziałem niemal wszystkie filmy z jego udziałem (a te, których nie widziałem, nadrobię w bliskiej przyszłości) i wciąż oczekuję na kolejne. Udział DiCaprio jest gwarancją jakości – wystarczy przejrzeć jego filmografię (LINK) i już się wie, że to prawdziwa gwiazda. Kiedy podczas ostatniej wizyty w Empiku zobaczyłem okładkę książki Douglasa Wrighta, nie potrafiłem przejść wobec niej obojętnie. Pochłonąłem całość w kilka dni i kiedy odłożyłem ją na półkę, zdałem sobie sprawę, że od teraz będę patrzył na Leo z zupełnie innej perspektywy. Bo to nie tylko najlepszy aktor swojego pokolenia, ale przede wszystkim niezwykle interesujący człowiek o wielu twarzach. W tej notce chciałbym Wam przedstawić przynajmniej część z nich.

wtorek, 22 kwietnia 2014

O różnych stadiach zła (Grand piano, Następny jesteś Ty, Borgman)



Dzisiaj przygotowałem dla Was kolejną notkę z cyklu #MOVIE_SHORT. Idąc za przykładem Michała z Salonu Filmowego planowałem zatytułować ją jako „kwietniowy miszmasz filmowy”, ale zdałem sobie sprawę, że właściwie wszystkie trzy recenzowane filmy łączy jeden wspólny element – motyw zła, tudzież motyw psychopatów. Po każdym z tych filmów wiele się spodziewałem, ale niestety seanse nie okazały się być w pełni satysfakcjonujące. Co ciekawe, to Borgman (w stosunku do którego miałem najmniejsze oczekiwania) okazał się najbardziej sycący. Film nieznanego mi wcześniej Alexa van Warmerdama spodobał mi się na tyle, że z pewnością sięgnę po jego poprzednie filmy (w tym w szczególności po Ostatnie dni Emmy Blank). Zachęcam do zapoznania się z moją opinią na temat trzech filmów traktujących o źle. I uprzejmie proszę o polecenie dobrych thrillerów psychologicznych z motywem zła.

piątek, 18 kwietnia 2014

#1 Czy znasz ten serial? – Detektyw (True Detective) – sezon 1



dotychczasowa liczba sezonów: 1 (8 odcinków)
twórca: Nic Pizzolatto
produkcja: HBO
ocena na portalu Filmweb.pl: 8,7/10 (link)
moja ocena: 8,5/10






1 sezon serialu Detektyw przedstawia historię znajomości dwóch detektywów: Martina Harta (Woody Harrelson) i Rusta Cohle’a (Matthew McConaughey). Mroczne zbrodnie w 2012 roku zmuszają ich do powrotu do zamkniętej przed wieloma laty sprawy rytualnego mordu. Widzowie wraz z głównymi bohaterami przeniosą się w czasie do 1995 roku – właśnie wtedy doszło do poznania się i zawiązania współpracy między dwoma detektywami. Serial ukazuje ich losy na przestrzeni 17 lat.

wtorek, 15 kwietnia 2014

O gay-cruisingu - Nieznajomy nad jeziorem (reż. Alain Guiraudie, 2013)



Od czasu do czasu lubię sięgnąć po kino niszowe, offowe, nieatakujące mnie krzykliwymi plakatami i billboardami. Są to filmy niskobudżetowe, często amatorskie, pozbawione przepychu i efekciarstwa, którymi tak bardzo przesycone są hollywoodzkie blockbustery. Oczywiście filmy niezależne nie są dla wszystkich, ja sam również muszę być w odpowiednim nastroju, aby móc oddać się zajęciu czerpania przyjemności z tego typu produkcji. Wczorajszego wieczoru, tuż po seansie marnego Ślepego trafu (cóż za schematyczny, miałki i nudny film!) zachciało mi się wyciszyć przed snem przy czymś spokojnym i niekomercyjnym. Zupełnie przypadkowo wybór padł na obsypanego nominacjami do Cezarów Nieznajomego nad jeziorem. Oglądając ten film byłem na zmianę zniesmaczony i zaintrygowany. I chyba pierwszy raz od bardzo dawna miałem ogromny problem z dokonaniem obiektywnej oceny…

sobota, 12 kwietnia 2014

Świat seriali



Uświadomiłem sobie ostatnio, że stanowczo za mało piszę dla Was o serialach. Oglądam ich przecież całe mnóstwo, staram się być na bieżąco z wszystkimi amerykańskimi nowościami, a ograniczam się jedynie do krótkich komentarzy na fanpage’u na facebooku. Czas to zmienić! Dlatego też dziś chciałbym zapoczątkować na blogu nowy cykl zatytułowany „Czy znasz ten serial?”. Śledząc najnowsze trendy można wysnuć wniosek, że w Polsce powstała moda na trzy nowe zjawiska: gotowanie, bieganie oraz – właśnie – oglądanie seriali. W grupie wiekowej 16-30 ciężko spotkać dziś osobę, która choćby nie słyszała o cumberbatchowskim wydaniu Sherlocka. Ponadto, wszyscy zachwycają się wyrafinowaniem Franka Underwooda (House of cards), kibicują uroczej Khalessi (Gra o tron) i marzą o takim kumplu jak Barney (Jak poznałem Waszą matkę). Postaci z seriali odgrywają coraz większą rolę we współczesnej popkulturze i jeśli chce się być na czasie, trzeba po prostu na bieżąco śledzić losy tych najbardziej popularnych postaci. Tylko wtedy tajemniczo brzmiące „Bazinga!” i „Hodor!” nabiorą sensu, a my będziemy mogli w pełni zrozumieć, o czym rozmawiają nasi znajomi.

wtorek, 8 kwietnia 2014

Zwariowany świat Suttera – Cudowne tu i teraz (reż. James Ponsoldt, 2013)



Przyznaję, że filmy i seriale z nastolatkami w rolach głównych są mi bardzo bliskie. W końcu jeszcze pięć lat temu sam miałem –naście lat i musiałem zmagać się z problemami typowymi dla tego okresu życia. Oczywiście czas wszystko zweryfikował i okazało się, że problemy z czasów szkoły średniej były niczym w porównaniu do problemów życia studenckiego, te z kolei nie umywały się do problemów wynikających z dorosłości. Miło wrócić wspomnieniami do czasów szkoły - wszystko wydawało się jeszcze wtedy takie proste i zdawało się, że zawojuje się cały świat. I właśnie teraz, kiedy w moim dorosłym życiu dzieje się bardzo wiele, postanowiłem obejrzeć film typowo młodzieżowy. Cudowne tu i teraz nie okazał się jednak tak dobry, jak się tego spodziewałem. Film wzbudził we mnie ambiwalentne uczucia i właściwie sam nie wiem, dlaczego niezbyt przypadł mi do gustu. Jestem szalenie ciekawy, jak oceniłbym go równo pięć lat temu… 

sobota, 5 kwietnia 2014

Serialowe rankingi, część 4 - Przyjaciele z sitcomów

W tym tygodniu zakończył się pewien bardzo ważny okres w dziejach popkultury - został wyemitowany finał bijącego rekordy popularności sitcomu Jak poznałem waszą matkę. Co ciekawe, wydarzenia w dwóch finałowych odcinkach zostały poprowadzone w ten sposób, że nawet najwięksi fanatycy serialu poczuli się dotknięci i oszukani. Jeśli scenarzystom zależało na kontrowersji, to jak najbardziej udało im się zrealizować swój cel. Ostatni odcinek Jak poznałem waszą matkę skłonił mnie do refleksji na temat sitcomów, których główni bohaterowie tworzą paczki przyjaciół. Siłą serialu Baysa i Thomasa była właśnie więź łącząca głównych bohaterów. I choć wszyscy wiemy, że nie wszystkie przyjaźni trwają wiecznie, to jednak bez wątpienia zależało nam, aby wspomniany wyżej duet zakończył historię piątki przyjaciół happy-endem. Niestety, finał okazał się smutny, nostalgiczny i zupełnie niepasujący do całej konwencji serialu. Ogromne rozczarowanie... W dzisiejszym serialowym rankingu chciałbym Wam przybliżyć 7 paczek przyjaciół z sitcomów. Przyznajcie się, których przyjaciół lubicie najbardziej?

środa, 2 kwietnia 2014

O bólu istnienia wampira - Tylko kochankowie przeżyją (reż. Jim Jarmusch, 2013)



Wydawać by się mogło, że temat wampiryzmu został już wyczerpany. Po bijącej rekordy popularności i zarazem okrzykniętej jako kicz sadze Zmierzch wielu twórców filmowych zrezygnowało ze swych planów nakręcenia filmów poruszających motyw krwiopijców. Zwłaszcza, że na fali popularności sagi Meyer skorzystali też twórcy seriali. Bo czy jest ktoś, kto chociaż nie słyszał o takich hitach jak Czysta krew czy Pamiętniki wampirów? Przyznaję się, że sam również oglądam oba seriale (mam ogromną słabość do Czystej krwi!), choć nie sposób nie zauważyć, że obecne odcinki są o wiele słabsze od tych początkowych. Kiedy w zeszłym roku obejrzałem Byzantium Neila Jordana, byłem naprawdę zachwycony sposobem, w jaki przedstawił te krwiożercze stwory. Uzmysłowiłem sobie wówczas, jak wiele zależy od kreatywności reżysera – to właśnie on może udowodnić, że dany temat wcale nie został wyczerpany. I oglądając najnowszy film Jarmuscha uśmiechałem się w duchu do samego siebie, gdyż przypomniały mi się moje odczucia po Byzantium. Panie i Panowie, Tylko kochankowie przeżyją to najlepszy film o wampirach, jaki dotychczas powstał. Bezsprzecznie.